Gemaalbeheerder bevrijdt een gans
Hakt hem los uit de rand naast het wak
Ontdooit zijn pootjes in warm water
De gans blaast, begrijpt zijn redding niet

Laten we aanzitten aan tafel
Bedekt met tafel zilver, kaarsen
Stemmig kerstkoor, Mozarts cantate

Dit jaar kikkererwten soep, Turks brood
Groenteprutje, uiensoep, meloen
Geen wild, nijlbaars of gevogelte

Het licht dat ons
Naar de lente leidt
Naar een ver arcadië
Waar het zonlicht
De sneeuw doet smelten

De pad en de beer
Ontwaken
In hun sloot
En pluizig hol
Waar groene parkieten
Prille bloesems kraken
De pad
De eerste sprinkhaan
Inslikt
De beer
De eerste honingpot
Gaat raken

Waar jij en ik
In de vroege warmte
Van maartse stralen
Over lange winternachten praten
Terwijl we vol zijn
Van de lengende dagen
Vol van net ontloken
Jubelende voorjaarspracht

het licht van z’n koplampen boven de mist
Dageraad kondigt zich aan. De zon verschijnt
aarzelend boven de waterspiegel. Flitst
de bolide langs deze rust. Ondermijnt

het sprookjesachtige ontwaken. Motor
dreunen doet het dierenpalet opschrikken
Buitenwerelds, metaan metalic geknor

Mensen ontwaken, spoeden zich met gemor
Koffieslok. Hoop dat ze zich niet verslikken
Loonslavenbestaan, zonder bezieling, dor

Je gaat met handen en voeten uitleggen
wat gevaren zijn van een vrij sexleven
in een streek waar die zaken weinig zeggen
Waar mannen deze ziekte steeds doorgeven

Je bent gedreven. Wil een eind aan de kloof
tussen het Westen en hier. Minder wezen,
een eind aan babyverkrachting, bijgeloof

Je droomt nu zacht onder eucalyptusloof
van inzicht. Ik wil je gedachten lezen
De mannen hier zijn voor je intenties doof

Bakt taartjes
Op het strand
Daar hebben we
een heel huis
Met tv
Sesamstraat
En Thomas
Komen voorbij
Zand
Als kip
En pasta

Ik groet Aruba
Aan de waterlijn
En jij Holland daar

In een uur tijd
Drie keer nacht
En slapen
Merels
Kwetteren
Langs de duinweg
Amazones te paard
Draven voorbij
Een grote
En een kleine
Quad
Een speelgoed
En een echte
Tractor
Trekt strandhuisjes
Naar hun plek

We koelen af
Gaan
Achter de glasschutting
Zitten
Nog meer limonade

Midden op de oceaan
Kussen de groeten elkaar

Wij zitten hier
In de zon te dralen

(Zijn broertje of zusje
Wordt een echt lentekind)

De wal keert het schip. Donkere wolken

dragen zonlicht. Vuurvliegjes in een grot,

onbewust het sterven nabij. Kolken

van amber, obsidiaan, amethist

in rots verstild. In sediment vervat

kwaad, huil, lach, ernst, spel. Ik wou dat ik wist

wat ik doorvoelde. Op mijn levenspad

angels, doornen, bloemen, sterren, stenen,

hemel, de toekomst aan het firnament,

of ligt alles voor ons vast in genen

Konden wij nog maar wat tijd bij lenen

We doen wat we doen. Je bent wie je bent

Geen tijd om het leven te bewenen