Uit de marge

23 oktober 2020

Zelfhulpgids over praten met stemmen, Rufus May en Elisabeth Svanholmer, 2019 vertaling Robin Timmers 2020

Filed under: Literatuur — by lennertras @ 11:39 pm

De zelfhulpgids over praten met je stemmen (tweede versie, de eerste versie was van 2017) wil je in gesprek laten gaan met de stemmen in je hoofd. Omdat je minder bang wil zijn voor de stemmen of erachter wil komen waarom de stemmen er zijn. Door meer zelfvertrouwen te hebben, kun je misschien meer respect van je stemmen krijgen. Je kunt ze vragen van wat voor eten of muziek ze houden.

Het is belangrijk om te gronden voordat je met je stemmen gaat praten. Bijvoorbeeld door yoga of ademhalingsoefeningen of door een wandeling te maken. Het is belangrijk dat je bepaalde tijden in last om met ze te praten, zodat er tijd over blijft voor andere dingen. Als je stemmen niet de straat op durven en je tegenhouden, kan je ze precies vertellen over wat je gaat doen om ze gerust te stellen. Je zou hardop met ze kunnen praten en in het openbaar zou je je telefoon of headset kunnen gebruiken om dit te doen, zodat het niet zo opvalt. Je kunt een gesprek met je stemmen beginnen door te vragen hoe het met ze gaat.

Ook kan een naam gebruiken voor de stemmen helpend zijn. Alhoewel mijn stemmen altijd bekenden zijn en al een naam hebben. Als de stemmen niet luisteren of je proberen te stangen kun je een pauze inlassen. Vragen die je zou kunnen stellen zijn: hoe voel je je? Heb je advies voor me? Hoe vind je het om met me te praten? Dingen die je moet vermijden is agressief doen naar de stemmen of een stem proberen te dwingen met je te praten.

Soms spreken de stemmen in metaforen. Je hebt grotere schoenen nodig zou kunnen betekenen dat mensen over je heen lopen. Als een stem zegt maak een einde aan je leven, kun je oefenen door te reageren met ik wil leven of ik kies voor het leven. Vertel ze dat je van muziek luisteren houdt of van lekker eten en dat je mee wil maken hoe het is om oud te worden. Het kan zijn dat zulke stemmen een verwijzing zijn naar een stukje suicidaliteit in jezelf. Als stemmen je vragen je te snijden, kun je zeggen dat je een andere manier wil vinden om met je emotionele nood om te gaan. Gelukkig komt dat bij mij niet voor dat ze zeggen dat ze vragen een eind aan m n leven te maken of me te snijden.

Als stemmen je kwetsen kun je zeggen dat je je gekwetst of verdrietig voelt en dat je respect nodig hebt om je veilig te kunnen voelen. En ze vragen of ze respectvoller over je willen praten. Je kunt een collage maken met je stemmen of poppen maken die de stemmen vertegenwoordigen of een gedicht of rap maken, tekenen of schilderen over hoe de stemmen zich voelen en over de verhalen die ze vertellen. Ook kun je humor gebruiken om het gesprek luchtiger te maken of bruggen te bouwen naar de stemmen. Sommige stemmen houden hiervan.

Vaak proberen je stemmen je te beschermen. Bijvoorbeeld ze zeggen dat je lelijk bent, om je te beschermen tegen afwijzing door anderen en te proberen je thuis te houden. Als een stem scheldt, kun je een tijdje mee gaan schelden. De zelfhulpgids kan voor stemmenhoorders hulpvol zijn. Het lijkt goed om met je stemmen in gesprek te gaan.

Sjaak Klaver, Vertellingen voor voor het slapengaan, miniaturen

Filed under: Literatuur — by lennertras @ 11:36 pm

Sjaak Klaver schrijft eenvoudige gedichten. Wie houdt er nog van eenvoud, vroeg hij zich af, nadat hij bij de Turingprijs weer niet verder was gekomen dan de eerste ronde. Ik, zei ik. Vertellingen voor voor het slapengaan bestaat voor een derde uit verzen en voor twee derde uit korte prozafragmenten.

Sjaak Klaver is druk in zijn hoofd. Belandde in de psychiatrie. Ze was / zwaar / psychotisch // zo scherp / in woorden / hadden/ we haar/ nog nooit / meegemaakt // de kracht / van de / psychose. Hij vraagt zijn overbuurman of hij misschien een verpleger kan halen, zodat hij even uit zijn isoleercel kan.

Een ander maakt misschien een reisje naar Griekenland, maar voor Sjaak is zijn loopje naar de winkel er ook even uit. Hij droomt over een mislukt kopje koffie zetten en zet daarna een lekker kopje koffie.

En wel toepasselijk voor mij: ik weet niet / meer wat ik / moet doen // zegt ze // doe dan / even niets. Als hij naar de sportschool gaat, komt hij niet verder dan twee biertjes in de kantine. Er leek / geen vuiltje / aan de lucht // er leek / niets / verkeerd te / kunnen gaan // alles ging verkeerd.

Sjaak is katholiek opgevoed. Maar als jongens spuugden ze al op de stoep van de kerk op de grond en riepen Godverdomme. Het geloof was toen al vervlogen. Is er een God? Is er een leven na de dood? Is er meer tussen hemel en aarde dan ik weet? Het zijn vragen die hem nauwelijks bezighouden. Simpelweg vanwege het feit dat ze niet te maken hebben met zijn dagelijke realiteit: eten, drinken, slapen, boodacchappen, huishouden, een praatje. Dat is zijn dagelijkse realiteit en hij kan er niets goddelijks in ontdekken.

De afwas kan wel wachten tot morgen. Maar dat dacht hij gisteren ook al. Zijn broers haalden hem uit de kliniek omdat ze hem nodig hadden bij het binnenhalen van de oogst.

Het zijn mooie miniaturen, zeer eenvoudig en daarom echt een verademing.

Schrijfatelier

Filed under: Literair leven — by lennertras @ 10:56 pm

Vandaag, vrijdag 23 oktober 2020, was er voor het eerst het schrijfatelier. Een schrijfgroep in de yogaruimte van centrum de Brouwerij. Het schrijfatelier wordt gegeven door Uko Verhulst, die momenteel een opleiding tot schrijfdocent volgt waarvoor hij twee keer per maand naar Amersfoort moet afreizen. Hij had van te voren gevraagd of ik wat gedichten wilde meebrengen. Dus ik bracht mijn in eigen beheer uitgebrachte bundeltje met foto’s erin mee uit 2015.

We waren totaal met z’n vieren en later kwam er kort een vijfde persoon bij. Ik las eerst twee gedichten voor. Ik vond ze eigenlijk best goed. Dat geeft mij wel kracht, want de laatste jaren had ik weinig vertrouwen meer in mijn schrijfsels, onderandere omdat ik niet verder kwam dan de eerste ronde bij Turing, en daardoor ook weinig zin meer om ergens te gaan voordragen. Vaak meldde ik me aan voor een dichterspodium en liet ik het dan toch weer afweten.

Nadat iedereen wat had voorgelezen of voorgedragen deden we een voorstelrondje. Ook een leuke meid, die bij het atelier was, volgde de opleiding tot schrijfdocent. Zij is onderandere bezig met haar eigen filosofie. Jammer om te horen dat Uko met zijn schrijfgroep bij SCIP (stichting client gestuurde initiatieven en projecten) is gestopt, doordat hij onenigheid kreeg.

Na het voorstelrondje namen we even een (rook) pauze. Daarna kwam de schrijfopdracht. Schrijf een dialoog met een voorwerp uit de ruimte. Ik koos de ring die ik in mijn portemonnaie heb zitten als voorwerp voor de opdracht en schreef een tamelijk lang vers in dialoogvorm. Omdat ik te snel klaar was – we kregen wel drie kwartier om te schrijven – deed ik ook nog de tweede opdracht: zet je dialoog om in een stukje proza. Ik paste de verzen een klein beetje aan en zette de zinnen achterelkaar. Daarna hebben we onze schrijfsels aan elkaar voorgelezen en elkaar een klein beetje feedback gegeven. Toen weer een korte pauze ingelast.

Na de pauze gingen we weer aan elkaar voordragen. Ik droeg nog twee gedichten voor uit mijn bundeltje. Uko las gedichten voor en een andere meneer, die er later bij was komen zitten, las zijn reactie in versvorm op het gedicht van Uko voor. Ze hadden bij een andere schrijfgroep al zo op elkaar gereageerd. Om tien voor vijf stopten we met het atelier. Ik ging boodschappen doen. Volgende week weer! En ik dacht dat het zes keer was, maar dat geldt voor een cursus die Uko in het voorjaar gaat geven. Deze groep, dit atelier, is doorlopend. Leuk!

Ook is er een online schrijfatelier. Je stuurt een tekst naar Uko per mail en hij mailt het dan aan iedereen rond. Het lijkt me ook leuk om daaraan mee te doen. Dus ik ga maar eens een stukje uittypen om daarna aan hem te mailen. Ik ben in ieder geval enthousiast! En ik dacht, misschien is de opleiding tot schrijfdocent ook wat voor mij.

Ik gaf de afgelopen jaren al verschillende schrijfgroepen. Bij de Meevaart in de Balistraat samen met een vriend, bij de Stek op Ijburg en bij het Diepwater op de Rozengracht.

Ook over mijn schrijfsels van vanmiddag was ik best tevreden. Dat geeft de burger moed! Als ik de continuiteit kan vinden om deze groep op vrijdag vol te houden, dan ga ik misschien ook mijn eigen groep op Diepwater op donderdagavond weer opstarten. In ieder geval heb ik energie gekregen van de middag!

15 juli 2012

Weemoed

Filed under: Uncategorized — by lennertras @ 10:54 am

Nu na Haasse en Mulisch ook Kopland en Komrij ons zijn ontvallen, publiceer ik dit gedicht, dat ik afgelopen najaar schreef.

Weemoed 30/09/2011

Alle schrijvers zijn heengegaan. Wat rest ons?
De levenden pennen op effect uit dor
Populisme schering en inslag. Gegons
van misbakken ego spuiterij. Geknor

van heerlijk in de eigen stront ronddraaien
De jeugd alleen met zichzelf bezig; navel-
staren op netwerksites; rondgraaien
op internet; raakt geen boek meer aan; lavel-

oos tekst tot honderdveertig tekens zappen
Laat een ster rijzen; hen goed wakker schudden
uit hun ingekeerdheid; sluimer afkappen

Het is nu tijd voor rigoureuze stappen
opstandige reflectie door de kudde
Geloof eigenlijk niet dat ze het snappen

31 januari 2012

Uit de marge

Filed under: Uit de marge — by lennertras @ 12:31 am

Vandaag had ik een kennismakingsworkshop NLP. Een lokkertje voor een cursus van 3000 euro. Het mooie is dat de trainster de cursus ook gratis aanbiedt voor arme mensen op de premisse, dat je dan iets terug doet voor de samenleving. Op basis van wederkerigheid dus. En eerlijk gezegd, als ik er over nadenk .. zou ik er nou echt gelukkiger van worden als ik keihard die drieduizend euro bij elkaar werk en haar daarmee betaal, dan wanneer ik de cursus doe en dan iets aan de samenleving daarvoor teruggeef? Is het niet veel mooier als iemand jou iets geeft en dat jij uit dankbaarheid iets teruggeeft? Veel mooier dan pochen met het gegeven dat je een cursus van 3000 euro kunt betalen. Ik begin steeds meer te geloven in wederkerigheid, durf te vragen, de waarmakerij, 7di, noppes en wat niet meer zij. Geld was ooit bedoeld als smeermiddel om het uitruilen van goederen en diensten te vergemakkelijken. Maar dat is het allang niet meer. Geld is een doel op zich geworden en geld wordt gebruikt om meer geld te genereren. Waarom rent ons onderwijs achteruit? Omdat ons onderwijs systeem er niet is om de samenleving beter te maken, maar om kapitaal na te jagen. Onderwijsinstellingen krijgen euro s op basis van kwantiteit en omdat het in het kapitalisme om die euro s draait gaan ze kwantiteit leveren en holt de kwaliteit achteruit. Als ik er goed over na denk, wil ik de euro eigenlijk gewoon vergeten. Het is dat mijn huisbaas, de energiemaatschappij en super om de hoek mij dwingen om aan de euro mee te doen .. maar anders had ik hem al lang de deur gewezen. Het is nu wel duidelijk dat het kapitalisme onze samenleving helemaal uitholt en dat dit systeem niet langer te handhaven is. Wat doet America. Het schuldenplafond verhogen. Een patchmiddel, dat de ellende alleen maar groter maakt. En dan zijn er dus ratingbureau s die de euro omlaag proberen te halen en de dollar opvijzelen, terwijl America zeg maar bankroet is. Het is jammer dat Occupy in Nederland zo versnipperd is en bestaat uit een handje vol misschien soms wat wereldvreemde idealisten en activisten. Want ze hebben gelijk. Het kapitalisme is door zijn houdbaarheidsdatum heen. Exit Kapitalisme. Ik hoop dat er uit de chaos die hierop volgt een menselijker, samenleving gerichte en meer op de menselijke maat ingesteld systeem volgt. Is het echt zo dat de mens een hebzuchtig wezen is, dat de aarde uitput, om maar zo veel mogelijk welvaart te vergaren? Wat is er mooier dan iets te krijgen, en daar weer iets moois voor terug doen? Dat geeft toch veel meer voldoening dan een dure auto, of imposante villa? Het kan anders, en er zijn ook bevlogen mensen, die daar al mee bezig zijn. Dus spring op die trein en geef je zelf en een ander een goed gevoel.

23 december 2011

Kerstgedachte

Filed under: poëzie, proza, scripts — by lennertras @ 5:08 pm

Zwaluwen zwermen naar Afrika
Enkele zwanen blijven achter
In het bevroren polderlandschap
Meerkoet, kuifeend, kwaken lijdelijk

Gemaalbeheerder bevrijdt een gans
Hakt hem los uit de rand naast het wak
Ontdooit zijn pootjes in warm water
De gans blaast, begrijpt zijn redding niet

Laten we aanzitten aan tafel
Bedekt met tafel zilver, kaarsen
Stemmig kerstkoor, Mozarts cantate

Dit jaar kikkererwten soep, Turks brood
Groenteprutje, uiensoep, meloen
Geen wild, nijlbaars of gevogelte

20 december 2011

Winterwende

Filed under: poëzie, proza, scripts — by lennertras @ 11:25 pm

In deze donkere dagen
Zijn de lichtjes in de avond
In winkelstraten
In tuinen van lintdorpen
In bomen en op daken
Je twinkelende kaarsjes
In je cv gestookte woonkamer
Voorbodes van het licht
Dat komen zal
Het licht van Jezus
Dat bedoel ik niet
Of misschien ook wel

Het licht dat ons
Naar de lente leidt
Naar een ver arcadië
Waar het zonlicht
De sneeuw doet smelten

De pad en de beer
Ontwaken
In hun sloot
En pluizig hol
Waar groene parkieten
Prille bloesems kraken
De pad
De eerste sprinkhaan
Inslikt
De beer
De eerste honingpot
Gaat raken

Waar jij en ik
In de vroege warmte
Van maartse stralen
Over lange winternachten praten
Terwijl we vol zijn
Van de lengende dagen
Vol van net ontloken
Jubelende voorjaarspracht

24 mei 2011

gedicht Zonnebloem

Filed under: Literatuur — by lennertras @ 8:33 pm

Gedicht Zonnebloem

verhaal Idealen

Filed under: Literatuur — by lennertras @ 8:33 pm

verhaal Idealen

gedicht Kleurrijk

Filed under: Literatuur — by lennertras @ 8:32 pm

gedicht Kleurrijk

Volgende pagina »

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.